فيصله نامه ملل متحد درمورد حقوق طفل

برنامه تربيوی فيصله نامه ملل متحد در مورد حقوق طفلUN- Convention on the Rights of the Childبرنامه تربيوی فيصله نامه ملل متحد در مورد حقوق طفل (CRC)
حقوق طفل

هدف تريننگ CRC يا حقوق طفل:
بلند بردن سطح آگاهي اشتراک کننده گان در مورد فيصله نامه ملل متحد در مورد حقوق اطفال و دانستن اينکه چگونه از اين فيصله نامه در تطبيق حقوق اطفال استفاده شده ميتواند.

مقاصد:
در ختم تريننگ اشتراک کننده گان قادر خواهند بود تا:
در مورد تاريخچه فيصله نامه بحث نمايند.
اساسات عمده فيصله نامه ملل متحد در مورد
حقوق اطفال را دانسته و روی آن بحث نمايند.
طفل را تشريح نمايند.
کتگوری های حقوق اطفال را توضيح نمايند.
با استفاده از فيصله نامه حالت حقيقي حقوق
اطفال را در افغانستان تحليل و تجزيه نمايند.
نقش موسسات غير دولتي، ملل متحد و جامعه را
در تطبيق فيصله نامه در افغانستان را تشخيص نمايند.
پلان عملي را جهت تطبيق و تعقيب فيصله نامه طرح نماين

فيصله نامه ملل متحد در مورد حقوق طفل
فيصله نامه ملل متحد در باره حقوق اطفال (CRC )
فيصله نامه ملل متحد در مورد حقوق اطفال در سال 1989 تصويب و به سال 1990 انتشار يافت. به موجب اين فيصله نامه اطفال سراسر جهان بدون در نظر داشت مسايل جنس، مذهب، رنگ و غيره دارای حقوق مساوی زندگي ، انکشاف ، محافظت و سهم گيری فعال در زندگي فردی و اجتماعي ميباشد.
اين فيصله نامه حفاظت از آن حقوقي ميکند که از طرف همه کشور ها تصديق گرديده زيرا همه کشور ها معيار های مشخص را برای حقوق اطفال وضع کرده اند .
آنها متعهد اند که ممالک شان زمينه های خدمات صحي ، تعليم و تربيه ، حق زندگي فردی و اجتماعي را برای اطفال مهيا نمايند.
چرا موجوديت يک سند که حقوق اطفال را تشريح کنند لازم است؟
اگر چه اکثريت ممالک در قسمت حقوق و رفاه اطفال قوانين مربوطه شانرا دارند ولي حقيقت اين است که بعضي ممالک در قسمت پوره کردن حداقل معيار حقوق به وعده های شان ثابت نمي مانند. اطفال از فقر بي سر پناهي ، بيکاری ، تجاوز، بي توجهي ، امراض ، عدم دسترسي به خدمات صحي و تعليمي و عدم سيستم که به ضروريات آنها توجه کند رنج ميبرند مخصوصا اطفال جامعه اقليت ها ، معيوبين و غيره.
تاييد و قبول فيصله نامه ملل متحد در مورد حقوق اطفال از طرف اکثريت ممالک سبب آن شده که حقوق و اصالت انساني اطفال به جهان شناخته شده و زمينه های انکشاف و بهبود وضع زندگي آنها را حتمي نموده باشد.
فيصله نامه حقوق اطفال اين مسله را واضح ميکند که داشتن
زنده گي ايديال و خوب حق مسلم هر طفل است نه اينکه يک مشت اطفال خاص از اين مزايا لذت ببرند.
ممالکي که فيصله نامه را قبول و تاييد کرده اند مکلف به تطبيق احکام آن هستند .اين ممالک تحت نظر يک کميته مشخص حقوق اطفال، اقدامات کشور شانرا در تطبيق قوانين، به ملل متحد راپور مي دهند.
فيصله نامه ملل متحد در مورد حقوق اطفال اولين مجمع حقوقي اطفال در تاريخ بشريت است. اين فيصله نامه تمام موادات حقوق اطفال از کشور های مختلف را جمع آوری نموده به شکل يک معاهده تنظيم و به دسترس همه کشور ها ی جهان قرار داده است.
فيصله نامه ملل متحد در مورد حقوق اطفال دارای 54 ماده است
41 ماده آن مربوط حقوق بوده هر ماده آن دلالت به حق طفل ميکند. 13 ماده آن مربوط کشور ها و دولت
ها يکه فيصله نامه را قبول نموده اند ميشود که چگونه آنرا تطبيق نمايد
ضروريات تدوين کنوانسيون حقوق طفل
از آنجاييکه دوره طفوليت يک دوره اساس زندگي بوده و آشکارا هر آ نچه را که انسان درين دوره مي آموزد يا مواجه ميشود تأثير سرنوشت سازي را در آينده دارد. پس اطفال بايد با درنظرداشت نيازمنديهاي که دربر گيرنده موضوعات مانند اهميت دوره کودکي ، آسيب پذيري و تفاوت بزرگسالان با اطفال ميباشد, تحت پرورش و مراقبت قرار گيرند.
احترام به حقوق که سبب تسهيلات بيشتر به خاطر فراهم آوري يک محيط که اطفال بتوانند منحيث آينده سازان خوب، انسانهاي مفيد و پيش تازان اکتشافات و انکشافات عرض اندام نمايند, شود
هدف اين فيصله نامه دفاع و حمايت از حقوق طفل ميباشد.
افغانستان از جمله کشور هاي ميباشد که در سال1994 اين فيصله نامه را امضا و به تصويب رسانيد، آشنايي با اين فيصله نامه براي تمام کساني که با اطفال سروکار دارند بخصوص والدين ، مربيان و خود اطفال امري است ضروري و در خور اهميت .
روي همين ملحوظ کشور هاي عضو سازمان ملل متحد بعداز ده سال گفتگو در سال 1989 فيصله نامه را به نام فيصله نامه حقوق طفل تدوين و در سال 1990 به مرحله اجرا درآوردند.
ضروريات تدوين کنوانسيون حقوق طفل
- اهميت دوران کودکي:
دوران کودکي در رشد و پرورش اطفال اهميت خاصي دارد. در واقع پايه و اساس رشد جسمي، ذهني، عاطفي و اجتماعي اطفال در اين سال ها شکل ميگيرد. از اين رو، توجه به اين دوران از راه وضع قوانين مناسب براي اطفال و تلاش در راه بهتر کردن شرايط زندگي آنان امري ضروري است
- آسيب پذيري اطفال:
اطفال به علت شرايط سني خود آسيب پذيرند و نيازبه حمايت و مراقبت بزرگترها دارند. آسيب پذيري اطفال ايجاب ميکند که با وضع قوانين مناسب ،حمايت و مراقبت لازم از آنان، رشد و سلامت جسم و روان شان را تأمين کنيم
- تفاوت اطفال با بزرگسالان:
ضرورت قوانين خاصا براي اطفال از اين اصل اساسي روانشناسي ناشي ميشود که اطفال نه تنها از نظر کميت، بلکه از نظر کيفيت با بزرگسالان تفاوت هاي اساسي دارند ، آنان خواسته ها، نيازها و ويژگي هاي خود را دارند. بنا براين از نظر حقوقي نيز نياز با قوانين خاصي دارند که با بزرگسالان متفاوت است.
پس منظر حقوق طفل از يک مفکوره تا کنوانسيون حقوق طفل.
من به اين باور هستم که نه تنها حقوق را برای اطفال اعاده کنيم ، بلکه برای تطبيق آن به سطح جهان اقدام کنيم.
Eglantyne Jebb بنيان گذارسازمان حمايه اطفال
هفت ماده را در باره حقوق طفل انکشاف داده که قرار ذيل است.
طفل بايد از همه ملاحظات نژادی ، قومي و عقيده وی به اندازه کافي محافظت شود.
طفل بايد همراه با احترام لازم برای خانواده به حيث يک هستي مورد مواظبت قرار گيرد.
به طفل بايد وسايل مهيا شود ، که برای انکشاف طبيعي وی از لحاظ مادی ، اخلاقي و معنوی ضروری است.
طفلي که گرسنه است بايد تغذيه گردد ، طفلي که مريض است بايد پرستاری شود، طفلي که از لحاظ ذهني يا جسمي معيوب است ، بايد تربيه مجدد شود ، طفلي که يتيم و بي سر پرست است بايد حفاظت شود.
در وقت مصايب طفل بايد در اولويت قرار بگيرد.
(حق اوليت داده شود).
طفل از خدماتي که به اساس تدابير رفاه اجتماعي و تامينات اجتماعي تهيه ميشود بايد کاملا بهره مند گردد،به وی تعليم داده شود تا او را قادر بسازند که در وقت درست معيشت خود را تامين کند و بايد در مقابل هر نوع استثمار محافظت شود.
طفل بايد با روحيه اينکه استعدادش در خدمت انسان همنوع او وقف گردد پرورده شود.
مراحل طرح فيصله نامه حقوق طفل
- سال 1923 : حقوق طفل از طرف مجمع بين المللي
حمايه اطفال اتخاذ گرديد.
سال 1924 :حقوق طفل از طرف مجمع ملل پذيرفته شده ، اعلاميه هذا اولين اعلاميه جهاني در زمينه حقوق طفل بود.
سال 1948 : مجمع عمومي ملل متحد طرح و تطبيق حقوق بشر را در سطح جهاني مورد تاييد قرار داد.
سال 1959 : مجموع عمومي ملل متحد اعلاميه ده ماديي را در مورد حقوق اطفال تاييد و قبول کرد.
سال :1979 سال بين المللي طفل.(اعلاميه ده ماده يي حقوق طفل وسيعا نشر و پخش گرديد).
سال 1989 : کار مسوده فيصله نامه بين المللي حقوق طفل در همين سال پايان يافت.
فيصله نامه مذکور از طرف مجمع عمومي ملل متحد مورد تاييد و تصويب قرار گرفت.
سال 1994 : افغانستان اين اعلاميه را امضا و تصويب نمود.
ده مطلب اصلي اعلاميه حقوق طفل
طفل بايد توسط والدين ، افراد خانواده با تقديم محبت و فهمي که به مثابه بنياد انکشاف در همه عرصه ها پنداشته ميشود ، تربيه شود.
به طفل بايد غذايي داده شود که اقلا از لحاظ جسمي به آن نيازمند است.
صحت و انکشاف طفل بايد بهبود بيابد.
طفل بايد سر پناه شايسته و مناسب داشته باشد.
طفل بايد حد اقل تعليمات ابتدايي داشته باشد.
طفل بايد طوری انکشاف کند که از زندگي لذت ببرد و هويت و ميراث ملي خود را حفظ کند.
به طفل بايد تعليم و دانشي داده شود که برای آماده ساختن استعداد ها، قابليتها و علاقه منديهای وی مناسب باشد.
طفل بايد فرصت و قابليت بيان نظر خود را داشته باشد.
طفل بايد دسترسي به خدمات اساسي حکومتي و غير حکومتي داشته باشد.
طفل بايد فرصت آن را داشته باشد که حقوق و علايق اساسي خود را حفظ کند.
طفل کيست ؟
نظر به کنوانسيون حقوق طفل هر شخصيکه پاينتر از 18 سال باشد طفل گفته ميشود ، در صورتيکه مغاير با قانون که قبلا برای سن بلاغت طفل قبول شده، نباشد.


چهار اصل اساسي فيصله نامه ملل متحد در مورد حقوق اطفال
مفاد عاليه طفل ماده سوم
سهم گيری حفاظت (تبعيض)
ماده دوازدهم ماده دوم
ضرورت: چيزهای که نبودن آن زندگي طفل را در معرض خطر قرار ميدهد. مثلا (نبودن غذا، امنيت ، تعليم و تربيه ...و غيره).


خواست : چيز های که بالاتر از ضرورت بوده و برای يک زندگي مرفه و مجلل بکار ميرود. مثلا ( موتر، تلويزيون....و غيره).
حقوق فوری:
حقوق آني وفوری حقوق مدني و حقوق سياسي را در بر ميگيرد. اين حقوق مواردی مانند تعبيض، سرزنش، حق شنيدن درست دعوادر مورد جرايم جنايي و سيستم جداگانه محاکم برای جوانان ، حق زند گي ، حق تابعيت ، حق الحاق مجدد با خانواده و حقوق محافظتي و امنيتي را در بر ميگيرد.
حقوق تدريجي:
حقوق تدريجي حقوق اقتصادی، حقوق اجتماعي و فرهنگي يا کلتوری را در بر ميگيرد.
اين حقوق ، صحت ، تعليم و تربيه و ديگر حقوقي را که در کتگوری حقوق فوری شامل نگرديده باشد شامل مي شود.
اين حقوق در فيصله نامه حقوق طفل تحت ماده 4 ست گرديده. در رابطه به حقوق اقتصادی ، اجتماعي و فرهنگي دولت های امضا کننده فيصله نامه بايد با استفاده موثر از منابع دست داشته و اينکه منابع در کجا ضرورت است در چوکات همکاری های بين المللي تدابير لازم را اتخاذ نمايد

حق مالکيت مادی و معنوی يک انسان است که در چوکات احکام شرعي و قوانين مدني نافذ می گردد.
حق: عبارت از استحقاق طلب (دعواي برحق) ميباشد که ديگران مکلف اند تا آنرا احترام کرده از آن محافظت نموده و تطبيق نمايند . حقوقحق چيست؟
از نظر لغوی ، حقوق جمع حق است. حق در زبان دری به معنا سزاوار ، روا و مقابل باطل است. در زبان عربي اين کلمه نيز به همين معنا به کار ميرود. از نطر روايات اسلامي هميشه حق در مقابل باطل است ، همان گونه که روا در مقابل ناروا است
احترام کردن: مکلفيت است که ما را وادار به اجتناب از طرزالعمل هاي که سبب نقض، محروميت و محدوديت حقوق انساني ديگران گردد مينمايد
محافظت کردن: عبارت از مکلفيتى است که مارا سر راه شخص سومي بخاطر ارتکاب عملي و يا غفلتي که سبب محروميت حق انساني ديگري شود قرار مي دهد.
تطبيق کردن: مکلفيت است که ما را وادار به عمل کرد هدفمندانه و بيشتر از پيش بخاطر برآورده ساختن حقوق ديگران به قسم هميشه گى مي سازد
حق بدو نوع است: حق کسبي و حق ذاتي.
حق ذاتي:حق طبيعي انسان را گويند(زندگي)
حق کسبي: که انسان بعد از تولد آنرا کسب مينمايد مانند حق تعليم و تربيه،کار و غيره
تعريف حق طفل
اساسي ترِين نياز مندی های طفل حق طفل است.
حقوق مي تواند به مثابه چيزهای تعريف شود که داشتن آن برای شخص يا طفل منصفانه و عادلانه بوده و يا قابل اجرا باشديا
اساسي ترِين نياز مندی های طفل حق طفل است و شامل
چيزهای ميشود که يک طفل آنرا داشته يا اجرا کرده بتواند.
.
چهار کتگورى عمدهء فيصله نامه حقوق طفل
حق زندگي:
در اين کتگوري حقوق مانند حق زندگي، حق داشتن صحت کامل وحق دسترسي کامل به مواظبت هاي طبي شامل ميشوند.

زنده ماندن:
مدت زمانى شامل است که زندگى طفل را خطرى تهديد کند
زندگي کردن:
به معني است که اطفال نه تنها زنده بمانند يعني (حرکت کنند، تنفس کنند و يا ببينند) بلکه همراه با اطرافيان در فضای آرام بسر برده از مزايای زندگي لذت ببرند.
مرگ: ختم زندگي دينوی
تمام اطفال حق دارند تا زندگي نمايند:
ما نبايد اطفال را طوری تربيه کنيم تا متکي به ديگران باشند.
اطفال مشتريان ما نيستند.
اطفال نبايد به مثابه شاگردان فکر شوند.
بلکه: - به مثابه فرد، کارمندان پروژه و افراد جامعه مسوليت داريم تا تمام توانمندی های خود را جهت زنده ماندن اطفال به خرچ دهيم.


حق محافظت:
در اين کتگوري حقوق، حق محافظت از تبعيض، حق محافظت از بدرفتاري و تجاوز - غفلت و حق محافظت اطفال بدون خانواده و محافظت اطفال مهاجر شامل ميگردد.
کنوانسيون حقوق طفل تمام مسايل که مربوط به حق محافظت ميشود به سه کتگوری تقسيم نموده است
تبعيض.
استثمار(سياسي ، اقتصادی و اجتماعي)
اطفال تحت شرايط خاص(حوادث طبيعي و غير طبيعي
حق انکشاف:
انکشاف در لغت به معنى آوردن تغير مثبت و بهبودبخشى و در اصطلاح بهبودبخشى يک موضوعيکه از قبل در اجتماع وجود داشته باشد، را گويند.
دراين کتگوري حقوق، حق داشتن تمام شيوه هاي تعليم و تربيه (رسمي و غير رسمي) و حق داشتن زندگي در يک معيار قبول شده که براي انکشاف جسمي، دماغي، روحي، اخلاقي و اجتماعي طفل مناسب باشد شامل ميگردد.
حق اشتراک در مسائل:
در اين کتگوري، حق طفل غرض ابراز نظر طفل در تمامي مسائل که زندگي طفل را متأثر سازد، شامل ميباشد

تبعيض
هر گونه فرق، استثنا، محدوديت يا ترجيع دادن مبتني بر نژاد، رنگ، نسب يا منشا ملي يا قومي است که هدف يا تاثير آن خنثي نمودن يا لطمه زدن به شناسايي و تحقق حقوق و آزادی های اساسي بشری بر اساس نا برابری های سياسي، اقتصادی، اجتماعي فرهنگي يا هر گونه عرصه های ديگر زندگي عامه باشد

استثمار:
از نگاه لغوی ثمر يا بهره گرفتن از ديگران، از نگاه CRC زجر،شکنجه،يا هر گونه اشکال مجازات يا سو رفتارغير انساني ديگر(روحي، جسمي، اجتماعي)
سهمگيری اطفال چيست؟
حقي که اطفال احساسات، عقايد، نظريات، نيازمندی ها وغيره مسايل مربوط به زندگي شان را ابراز بدارند و زمانيکه در تصميم گيری شامل گردند. تشخيص مشکلات، تطبيق پلان، نظارت کردن و ارزيابي طبق ظرفيت های تکاملي و مطابق سن شان.
زينه سهمگيری
استفاده به خاطر اهداف: اطفال آنچه را که بزرگان پشنهاد مي نمايند انجام ميدهند و يا مي گويند، اما فهم واقعي مسايل را ندارند. ازاطفال پرسيده مي شود که چه فکر مي نمايند و بزرگان به بعضي از اين مفکوره ها گوش ميدهند اما به اطفال نميگويند که گفته های آنها در نتيجه نهايي چه تاثيری داشته اند.
آرايش يا نمايش: اطفال در بعضي رويداد ها مانند آواز خواني، رقصيدن يا پوشيدن پيراهنها يي که در آنها نشان درج شده شرکت مي ورزند، اما آنها مسايل را بطور واقعي درک نمي کنند.
بحيث نمونه استفاده کردن: از اطفال پرسيده مي شود تا بگويند در باره يک موضوع چه فکر مي نمايند. اما آنها در باره شيوه بيان نظريات يا ابراز مفکوره های شان فرصت کمتر دارند.
توظيف شده اما اطلاع يافته: بزرگان در باره پروژه تصميم مي گيرند و اطفال با آنها داوطلبانه سهم مي گيرند. اطفال پروژه را مي دانندو تصميم مي گيرند که چرا اطفال سهم بگيرند و چرا کلان ها نظريات شان را احترام مي نمايند.
مشوره شده و اطلاع يافته: پروژه توسط کلان ها طرح و اداره مي شود اما با اطفال در آن مورد مشوره ميشود. اطفال با اين پروسه تفاهم کامل دارند و نظريات شان جدی گرفته مي شود.
بزرگان ابتکار کرده اما با اطفال مشترکا تصميم گرفته شده است: بزرگان مفکوره اولي را بوجود آورده اند، اما اطفال در هر مرحله طرح و تطبيق آن شامل مي گردند. نه تنها نظر يات شان مورد ارزيابي قرار ميگرد بلکه آنها در تصميم گيری نيز شامل مي باشند.
ابتکار و رهبری توسط اطفال: اطفال مفکوره اولي را بوجود اورده و تصميم ميگيرند که پروژه چگونه تطبيق شود. بزرگان موجوداند ، اما در پروژه وظيفه ای را به عهده نميگيرند.
- ابتکار توسط اطفال و تصميم مشترک با بزرگان: اطفال مفکوره ها را بوجود اورده، پروژه را ايجاد و برای مشوره، بحث و حمايت نزد بزرگان مي آيند. بزرگسالان خود امور را رهبری نکرده بلکه دانش و تجارب شان را برای غور به اطفال پيشکش مي نمايند

زينه سهمگيری

ابتکار توسط اطفال و تصميم مشترک
با بزرگان
سهمگيری
ابتکار و رهبری توسط اطفال
بزرگان ابتکار کرده اما با اطفال مشترکا
تصميم گرفته شده است
مشوره شده و اطلاع يافته
توظيف شده اما اطلاع يافته
بحيث نمونه استفاده کردن
آرايش يا نمايش
عدم سهمگيری
استفاده به خاطر اهداف
سهمگيری اطفال مستلزم نکات آتي است
پاليسي هايي که متمرکز به طفل باشد.
برخورد مثبت بزرگسالان
وقت و زمان
آگاهي در سطح محل، اطفال، و ساير سازمانهای که با اطفال کارو فعاليت مينمايند.
فراهم نمودن معلومات ( هم مثبت و هم منفي) به اطفال/ رهنمايي
تربيه کارمندان واطفال
مهارت ها در افهام و تفهيم وتسهيلات برای اطفال
مشوره
مودل های مثبت
حمايت نمودن از ميکانيزم ها و تسيهلات
جلب توجه ( محرکين،جوايز، تفريح)
سهيم نمودن تجارب (طفل به طفل)
ايجاد حس مالکيت
کارهايي که نبايد صورت گيرد:
استفاده به مقاصد خود
به خطر انداختن اطفال
تحميل کردن
ناديده گرفتن اطفال
استفاده از اطفال (برای اهداف مورد نظر )
دلسردی
تزيين کردن
استفاده ازاطفال بحيث وسايل و ميتود های
غير مناسب
تکنيک های برای سهمگيری اطفال
طفل و سن مناسب(زبان،جنسيت،اندازه.....)
بازی و ساعت تيری
حالت مربوط(محيط شهری، روستايي)
ساده ساختن و وفق دادن طبق سطح فهم و درک
اطفال
تعقيب نمودن علاقمندی طفل
آغاز نمودن از آنچه طفل ميداند
برانگيختن
مسوليت را به انها بسپاريد
رقابت و مسابقه.....

ميتود ها و وسايل بخاطر تقويت سهمگيری اطفال:

بکس پيشنهادات
قصه گفتن
نوشتن مقاله
بيت و آهنگ
اشعار
درامه
رسامي
بکس سوالات
بازی ها با توپ
جروبحث ها
تصاوير
نامه ها
اشکال
نقشه کشيدن
نقش موسسات غير دولتي و ملل متحد در تعقيب و بررسي فيصله نامه حقوق طفل
کميته ملل متحد در مورد حقوق طفل:
- اين کميته متشکل از 18 عضو ماهر و غير وابسته است، که از طرف کشور های که فيصله نامه را تصويب نموده اند انتخاب ميگردند.
اعضا اين کميته برای 4 سال انتخاب ميگردد.
اين اعضا به اساس تقسيمات جغرافيايي انتخاب ميگردند.
اعضا کميته سال دو مرتبه در جنينوا ملاقات مينمايند.
نقش اين کميته عبارت است از بررسي و ارزيابي پيشرفت حقوق اطفال در کشور های که فيصله نامه را تصويب نموده اند و اين که تا چه حد توانسته اند که به تعهدات شان در قسمت تطبيق فيصله نامه جامه عمل بپوشانند.
- راپور دهي به ملل متحد:
زمانيکه يک کشور فيصله نامه را تصويب نمود مکلف است تا اولين راپور را بعد از دو سال و راپور های بعدی را بعد از هر پنج سال به ملل متحد تقديم نمايد.
کميته بايد يک سلسله رهنمود های را ذيلا ذکر گرديده جهت راپور نويسي تهيه نمايد.
پيمايش عمومي برای تطبيق ماده های (4- 42-44)
تعريف طفل ماده (1)
اصول عمومي ماده های (2-3-6-12)
حقوق مدني و آزادی ماده های (7-8-13-17-14-15-16-37)
محيط فاميلي و مراقبت های متناوب ماده های (5-9-10-11-18-19-20-21-25-27)
صحت اساسي و رفاه ماده های (6-18-23-24-26-27)
تعليم ، فعاليت های هنری و کلتوری ماده های (28-29-31)
اندازه محافظت های خاص ماده های (22- 37- 40
اگر يک کشور راپور را به وقت و زمانش تقديم نکند از طرف کميته ملل متحد يادهاني تحريری ارسال ميگردد
راپور ملي توسط يکي از وزارت ها به همکاری وزارت های که فعاليت های آن متمرکز به اطفال مي باشد تهيه ميگردد. در بعضي از کشور ها اين راپور را گروپي از وزارت ها تهيه مينمايند.
اگر يکي از کشورها راپور را تهيه و تقديم ملل متحد نموده باشد و نزد خودشان موجود نباشد ميتوانند کاپي آنرا از مرکز حقوق بشر از جنيوا بدست بياورند.
آنها همچنان در مورد اينکه چه وقت راپور بررسي و ارزيابي خواهد شد به شما معلومات خواهند داد.
کميته ملل متحد با وجود داشتن کار های بيش از حد کوشش مينمايند تا راپور ها را تا يک سال بعد از ارسال آن مطالعه و ملاحظه نماين
ابتدا راپور ها در يک جلسه مقدماتي که معمولا سه ماه قبل از جلسه ابتدايي داير ميگردد مورد بررسي قرار ميگيرد.
کميته معلومات برای جلسه مقدماتي را از موسسات غير دولتي، ملل متحد و سازمان های حقوق بشر جمع آوری مينمايند.
موسسات غير دولتي ميتوانند راپور های تحريری را يا به شکل راپور متناوب و يا به شکل معلومات تکميلي اضافي تهيه نمايند.
موسسات غير دولتي شايد برای حضور داشت در جلسه مقدماتي برای ارايه معلومات شان دعوت شوند.
در جريان جلسه مقدماتي کميته يک سلسله سوالاتي را ترتيب و به کشور های فرستاده و از آنها خواهان جوابات تحريری ميگردد، و هم چنان از آنها برای اشتراک در جلسه ابتدايي دعوت به عمل مي آيد.
در جريان جلسه ابتدايي بين کميته و دولت مربوطه گفتگو صورت گرفته و موسسات غير دولتي و ملل متحد اجازه مداخله را ندارند.
بعداز بررسي راپور ، کميته از مفاهيم و نکات مثبت نتجيه گيری نموده و روی عوامل و مشکلات که در تطبيق فيصله نامه موجود بوده غور نموده و پشنهادات شانرا برای اقدامات عملي در آينده پيشکش مينمايند. نتجيه مباحثات کميته در خلاصه راپور جمع بندی ميگردد
نتجيه گيری ملاحظات بايد به زبان های محلي ترجمه و به اطلاع عامه رسانيده شود.
- از نتجيه گيری ملاحظات ميتواند به حيث اجندا برای موسسات غير دولتي استفاده گردد و همچنان از اين اجندا برای تحريک مباحثات به سطح ملي ، فشار بالای دولت برای تطبيق پشنهادات ، پشتيباني برای تغير قوانين و عملکرد مثبت استفاده صورت بگيرد.
توقع ميرود که در راپور آينده( 5 سال ) بعد پشنهادات را تعقيب نمايد و اگر قناعت کميته فراهم نگرديده باشد از دولت ها خواسته خواهد شد تا معلومات اضافي و ضمني به کميته ارسال نمايند
سوم - نقش موسسات غير دولتي در تفتيش و تعقيب فيصله نامه ملل متحد در مورد حقوق اطفال:
فيصله نامه ملل متحد در مورد حقوق اطفال يگانه پيمان نامه انساني است که به موسسات غير دولتي نقش مشخص در تعقيب و تفتيش از فيصله نامه را ميدهد.
از طرف کميته حقوق طفل از آنها دعوت ميگردد تا به حيث اعضای تشکيل کننده در قسمت حقوق اطفال مشاوره مسلکي بدهند.
در حقيقت NGO ها موقف مهم در جريان کار کميته داشته و به حيث Input در جريان کار شان از آنها استفاده ميگردد.
انکشاف شاخص ها:
برای پيمايش تطبيق فيصله نامه حقوق اطفال و مقاصد آن به شاخص ها ضرورت است. NGO ها ميتوانند در انکشاف و بررسي اين شاخص ها همکاری نمايند.
جمع آوری معلومات:
NGO ها ميتوانند در قسمت جمع آوری معلومات از اوضاع اطفال در پروژه ها و پروگرام های شان همکاری نموده و ميتوانند اين معلومات را با گروه های ذيعلاقه تبادله نمايند.
تحقيقات:
بعضي حالات، مطالعات تحقيقاتي در مورد حالات مختلف که تاثير بالای اطفال وارد ميکند ضرورت احساس ميگردد.
انتشار راپورها:
زمانيکه راپور ها ملي متناوب نشر گردد ، اگر راپور ها موجود نباشد NGO ها ميتوانند در اين قسمت همکاری نمايند.
مناظره عمومي:
برای بلند بردن سطح آگاهي و قرار دادن مسايل اطفال در آجندا عمومي NGO ها ميتوانند مناظره عمومي را در موجوديت رسانه ها برگزار نمايند و آنرا به سمع مردم و مقامات رسمي برسانند
پشتيباني
NGO ها ميتوانند که ارگان های دولتي مانند سيستم قضايي ... را در قسمت وضع و تغير قوانين به نفع اطفال و سيستم قضايي به منظور بهبود اجرای قانون پشتباني نمايند.
فشار گروپي
NGO ها ميتوانند به شکل گروپي در مورد مبارزه برای ايجاد گاهي و همچنان بالای قانون گذران فشار وارد نمايند
همکاری و هم آهنگي
ترکيب کوشش های NGO ها طور مثال ايتلاف ملي ميتواند قابليت آنها را در بدست آوردن نتايج بلند ببرد.
تر يننگ: تريننگ منابع انساني يک عامل مهم برای تطبيق فيصله نامه حقوق اطفال است.
کنوانسيون (پيمان) حقوق طفال
کنوانسيون حقوق طفل داراي يک مقدمه و 54 ماده است که 41 ماده آن حقوق طفل را دربر ميگيرد، و 13 ماده آن در باره چگونگي اجراي آن در هر کشور است. اين کنوانسيون به طور کلي چهار زمينه اصلي را در ارتباط با اطفال مورد توجه قرار ميدهد که عبارت اند از:
بقاء حيات، رشد، حمايت و مشارکت.
ماده 1 - تعريف طفل:
طفل کسي است که سنش کمتر از 18 باشد، مگر اينکه بر اساس قانون قابل تطبيق، سن قانوني کمتر تعيين شده باشد.
ماده 2 - منع تبعيض:
حقوق اين کنوانسيون بدون استثنا، متعلق به همه اطفال است و دولت ها بايد اطفال را در برابر هرگونه تبعيض، حمايت کنند.
ماده 3 - منافع اطفال:
در هر اقدامي بايد منافع عاليه طفل در نظر گرفته شود و در صورتيکه والدين يا سرپرستان طفل در زمينه کوتاهي کنند، دولت ها بايد حمايت و مراقبت لازم را از اطفال به عمل آورند.
ماده 4 - اجراي حقوق طفل:
دولت ها بايد در راه اجراي کنوانسيون حقوق طفل بيشترين تلاش خود را به کار ببندند

ماده 5- سرپرستي والدين:
دولت ها بايد حقوق و مسؤليت هاي والدين يا کسي را که سرپرستي طفل به عهده او ميباشد در ارتباط با پرورش کودک، محترم بمشارند .
ماده 6 - بقاء و پيشرفت:
هر طفل داراي حق طبيعي زندگي است و دولت ها بايد زندگي، بقاء و رشد اطفال را تضمين کنند.
ماده 7- نام ومليت:
هر طفل حق دارد نام ومليت مشخص داشته باشد.
ماده 8- هويت طفل:
دولت ها بايد از هويت طفل که شامل نام، مليت، و پيوندهاي خانوادگي او ميباشد، حمايت کنند
ماده 9- جداي والدين:
طفل حق دارد که با والدين خود زندگي کند و نميتوان او را با اجبار از پدر و مادرش جدا کرد، مگر اينکه اين امر، به سود او باشد .
ماده 10- پيوستن به خانواده:
اطفال و والدين آنها حق دارند به منظور پيوستن به يکديگر کشور را ترک کنند و يا دوباره به کشور خود باز گردند
ماده 9- جداي والدين:
طفل حق دارد که با والدين خود زندگي کند و نميتوان او را با اجبار از پدر و مادرش جدا کرد، مگر اينکه اين امر، به سود او باشد.
ماده 10- پيوستن به خانواده:
اطفال و والدين آنها حق دارند به منظور پيوستن به يکديگر کشور را ترک کنند و يا دوباره به کشور خود باز گردند.
ماده 11- منع انتقال غير قانوني:
دولت ها بايد از انتقال غير قانوني اطفال به کشور هاي ديگر، ممانعت کنند.
ماده 12- آزادي عقيده طفال:
طفل حق دارد در مواردي که به زندگي اش مربوط ميشود، عقيده خود را آزادانه بيان کند.
ماده 13- آزادي بيان طفل:
طفل حق دارد عقايد خود را بيان کنند وبدون توجه به مرزها، کسب اطلاعات نمايد.
ماده 14- آزادي انديشه و مذهب:
دولت ها بايد آزادي انديشه و مذهب طفل و حق هدايت طفل توسط والدينش را محترم بشمارند
ماده 15- آزادي اجتماعي
اطفال حق دارند که با يکديگر ارتباط داشته باشند و تشکيل اجتماعات دهند.
ماده 16- حفظ حريم طفل:
امور خصوصي، خانوده گي و مکاتبات اطفال بايد در برابر هر نوع دخالت، بي حرمتي وافتراء، محافظت شود.
ماده 17- دسترسي به اطلاعات:
دولت ها بايد امکان دسترسي اطفال با اطلاعات مناسب را تضمين کنند و در محافظت آنان در برابر اطلاعات زيان آور، بکوشند.
ماده 18- مسووليت والدين:
پدر و مادر در رشد و پرورش اطفال مسووليت مشترک دارند و دولت ها بايد در اين امر به آنان کمک کنند
ماده 19- منع بد رفتاري با طفل:
دولت ها مؤظف هستند طفل را از هر نوع بدرفتاري والدين يا سرپرستان ديگر محافظت کنند و براي جلوگيري از هر نوع سوء استفاده از طفل اقدامات مناسب اجتماعي را انجام دهند.

ماده 20- اطفال بي سرپرست:
دولت ها بايد به اطفال محروم از خانواده کمک کنند و تدابير احتياطي مناسبي برا ی آنان درنظر گيرند.
ماده 21- فرزند خوانده گي:
در کشور هايي که نظام فرزند خوانده گي وجود دارد، اين امر بايد با توجه با منافع عاليه طفل و با کمک مقامات ذيصلاح، انجام گيرد.
ماده 22- طفل پناهنده:
دولت ها بايد با همکاري سازمان هاي ذيصلاح، اطفال پناهنده يا پناه جو را مورد حمايت قرار دهند.
ماده 23- اطفال معلول:
اطفال معلول و معيوب براي برخورداري از يک زندگي مناسب به آموزش، پرورش و مراقبت نياز دارند.
ماده 24- خدمات صحي:
طفل حق دارد از بالا ترين سطح بهداشت و خدمات طبي برخوردار شود. دولت ها بايد برگسترش مراقبت ها و آموزش همگاني صحي، توجه خاص مبذول دارند
ماده 25- بررسي حالت طفل:
وضع طفلي که از طرف دولت به افراد يا خانواده ها سپرده ميشود، بايد مورد ارزيابي قرار بگيرد.
ماده 26- تأمين اجتماعي:
هر طفل حق دارد از تأمين اجتماعي از جمله بيمه اجتماعي برخوردار شود.
ماده 27- سطح زندگي:
هر طفل حق دارد از چنان سطح زندگي برخوردار شود که رشد جسمي، ذهني، رواني و اجتماعي او را تأمين کند.
ماده 28- تعليم و تربيه:
برخورداري از تعليم و تربيه حق هر طفل است و دولت ها بايد امکان آموزش ابتدايي رايگان و اجباري را براي همگان فراهم آورند.
ماده 29- هدف تعليم وتربيه:
هدف تعليم وتربيه بايد رشد شخصيت و توانايي هاي طفل به کامل ترين صورت باشد وطفل را براي زندگي فعال در يک جامعه آزاد و دموکراتيک آماده سازد
ماده 30- اطفال اقليت هاي قومي:
اطفال اقليت هاي قومي و مذهبي حق بر خورداري از فرهنگ خود و انجام مراسم مذهبي و تکلم به زبان خويش را دارا هستند.
ماده 31- بازي و فعاليت هاي فرهنگي:
طفل حق بازي، تفريح و مشارکت در فعاليت هاي فرهنگي و هنري را دارد.
ماده 32- کار اطفال:
طفل بايد در برابرکاري که رشد و سلامت او را تهديد ميکند، حمايت شود. دولت ها بايد حد اقل سن وشرايط کار اطفال را مشخص کنند.
ماده 33- مواد مخدر:
اطفال بايد در مقابل استفاده از مواد مخدر و شرکت در توليد و توزيع آن محافظت شوند.
ماده 34- سوء استفاده جنسي:
دولت ها بايد اطفال را در برابر هر نوع سوء استفاده جنسي مورد حمايت قرار دهند.
ماده 35- خريد وفروش:
دولت ها بايد اقدامات لازم را براي جلوگيري از خريد وفروش و ربوده شدن اطفال بعمل آورند.
ماده 36- اشکال ديگر استثمار:
طفل بايد در مقابل هرگونه استثمار که سلامت و رشد او را به مخاطره اندازد، مورد حمايت و محافظت قرار گيرد.
ماده 37- منع شکنجه:
هيچ طفلي نبايد مورد شکنجه، رفتار ستمگرانه و بازداشت غير قانوني قرار گيرد. مجازات اعدام و حبس ابد مورد خلاف کاري هاي اطفال زير 18 ساله ممنوع است.
ماده 38- درگيري هاي مسلحانه:
هيچ طفل از 15 سال نبايد در درگيري هاي مسلحانه شرکت کند. دولت ها بايد در زمان درگيري هاي مسلحانه از اطفال مراقبت و
حمايت به عمل آورند.
ماده 39- توان بخشي اطفال:
دولت ها مؤظف هستند از اطفال آسيب ديده از جنگ، بدرفتاري و استثمار، مراقبت و حمايت کنند
ماده 40- محاکم و دادگاه هاي خاص اطفال:
اطفال مجرم براي دفاع از خود حق دارند از رفتار مناسب، مساعدت و مشورت قانوني برخوردار شوند و تا حدي امکان از توسل به اقدامات شديد در مورد آنان پرهيز شود.
ماده 41- رجحان قوانين مؤثر:
هيچ يک از مواد اين کنوانسيون حاضر، قوانين داخلي يا بين المللي لازم الاجرا در کشور هاي عضو را که، در جهت تحقق حقوق طفل مؤثرتر باشند، تحت تأثير قرار نميدهد.
ماده 42:
دول طرف کنوانسيون متعهد ميشوند که بالغين و همينطور اطفال را از اصول و شرايط اين کنوانسيون توسط وسايل مؤثر و مناسب وسيعاً آگاه نمايند.
ماده 43:
بمنظور بررسي پيشرفت هاي حاصله توسط کشورهاي طرف کنوانسيون در بجاي آوردن تعهدات مذکور در اين کنوانسيون کميته را با وظايف تاسيس مي کنند.
- کميته ممکن است به مجمع عمومي توصيه کند که از سرمنشي بخواهد تا از جانب آن مجمع به مسايل مشخص مربوط به حقوق طفل تحقيقات نمايد.
- کميته ممکن است توصيه ها و پيشنهادات کلي يي را بر اساس معلومات دريافتي براي پيگيري مواد 44 و 45 اين کنوانسيون ترتيب نمايد. چنين پيشنهادات وتوصيه هاي کلي بايد به هر دو دولت دخيل منتقل شود و يکجا با نظرات دولتها مجمع گزارش داده شود.
ماده 46:
کنوانسيون حاضر بايد براي امضاء توسط همه دولتها مفتوح باشد.
ماده 47:
کنوانسيون حاضر موکول به تصويب است. اسناد تصويب بايد سرمنشي سازمان ملل متحد برده شود.
ماده 48:
کنسوانسيون حاضر بايد براي توافق و الحاق توسط دولتها مفتوح باشد. اسناد الحاق بايد به سرمنشي ملل متحد سپرده شود.
ماده 49:
1- اين کنوانسيون به روز سي ام بعداز سپردن بيستمين سند تصويب و يا الحاق به سرمنشي بايد به مورده اجراء گذاشته شود.
2- براي هر دولتي که اين کنوانسيون را بعداز سپردن بيستمين سند تصويب و يا الحاق، تصويب ميکند و يا ميپذيرد، کنوانسيون به سيمين روز بعداز سپردن اسناد تصويب و الحاق همان کشور ميگردد
ماده 50:
هر دولت طرف کنوانسيون ممکن است يک اصلاحيه اي (متمم) را پيشنهاد و آنرا در دوسيه سرمنشي ملل متحد بگذارد. سرمنشي بايد بعداً در باره آن متمم با دول طرف کنوانسيون تماس بگيرد و آز آنها تقاضا کند که آيا علاقمند تدوير کنفرانس از دولتها براي رسيدگي به آن متمم و راي گيري در آن مورد هستند يا نه و در صورت مثبت بودن جواب طي چهار ماه از تاريخ تماس، حد اقل يک سوم دول طرف توافق خواستار چنين کنفرانس هستند، دبير کل ملل متحد بايد کنفرانس را تحت سرپرستي ملل متحد دائر نمايد. هر متممي که توسط اکثريت دول حاضر رأي دهنده در
کنفرانس تصويب شود بايد براي موافقت به مجمع عمومي تقديم شود.
1- متممي که مطابق به پاراگراف 1 ماده حاضر تصويف مَيشود بايد هنگامي که توسط مجمع عمومي سازمان ملل متحد پذيرفته شد و توسط دو سوم دول کنوانسيون تأييد گرديده به مورد اجراء گذاشته شود.
وقتي يک متمم نافذ ميگردد آن دولتهاي که متمم را پذيرفته اند ملزم به روايت آن هستند و ديگر دولتهاي طرف کنوانسيون مکلف به اجراي شرائط کنوانسيون حاضر و هر متممي است که اين کشورها آن را پذيرفته اند
ماده 51:
1- سرمنشي ملل متحد بايد متن ملاحظات دولتها را در وقت تصويب و يا توافق دريافت و به همه کشور ها پخش نمايد.
2- به ملاحظات که با اهداف و مقاصد اين کنوانسيون سازگار نباشد نبايد اجازه داده شوند.
ملاحظات ممکن است که در هر زماني با اطلاع دادن اين موضوع به سرمنشي ملل متحد پس گرفته شود سرمنشي بعداً بايد همه کشورها را از اين مسأله آگاه کند. چنين اطلاعيه اي در همان تاريخي که توسط سرمنشي دريافت ميگردد به اجرا گذاشته خواهد شد.
ماده 52:
دول طرف کنوانسيون ممکن با نوشتن اطلاعيه اي به سرمنشي ملل متحد با اين کنوانسيون قطع رابطه کنند. قطع رابطه يکساله بعداز تاريخ رسيد اطلاعيه مربوطه توسط سرمنشي به مورد اجراء گذاشته خواهد شد.
ماده 53:
سرمنشي ملل متحد بحيث نماينده امين و با اعتماد براي اين کنوانسيون برگزيده ميشود
ماده 54:
نسخه اصلي کنوانسيون که متنهاي عربي، چيني، انگليسي، فرانسوي، روسي و اسپانوي آن يکسان معتبر است بايد نزد سرمنشي ملل متحد گذاشته شود.
نمايندگان تام الاختيار امضاء کننده زير از طرف دول متبوع شان صلاحيت کامل داده شده اند که کنوانسيون حاضر را بطور شهادت امضاء کنند.
(يادداشت: يکي از دو پروتوکول اختياري ايکه در سال 2000 در زمينه کنوانسيون حقوق طفل به تصويب رسيده اند، حد اقل سن استخدام افراد به نيروهاي مسلح را از 15 سال به 1 سال بالا برده است. بر اساس اين پروتوکول اختياري، دولت ها مکلف اند از اشتراک اطفال کمتراز سن18 سال در درگيري هاي مسلحانه جلوگيري کنند)
بازی نقش
يک دخترک نه ساله بنا بر جنگ های داخلي در افغانستان از خانواده اش جدا شده است. اين دخترک سرحد را عبور کرده است. وی با محل جديد آشنايي نداشته و مدت سه روز غذا نداشته است. وی را هنگام پيدا نموده اند که در سرک های شهر لندی کوتل سر گردان بود. دخترک گريه مي کرد و با نااميدی در جستجوی والدين خود بود.
از طريق نقش بازی کردن تشريح نماييد :
اين وضع چگونه بر اطفال تاثير مي گذارد.
در اين موضوع عکس العمل اطفال چگونه است و کدام ميکانيزمي را برای تطابق با محيط جديد استفاده مي نمايند.
در چنين وضع شما چه خواهيد نمود؟
شما چه توقع داريد که حکومت چه عکس العمل خواهد داشت؟
شام مصروف کار ميباشد و ماهانه سه هزار افغاني معاش دارد.
در طول روز يک ساعت تفريح دارد و معاش را که نجيب به دست مي آورد مصرف فاميل اش ميشود. نجيب ظاهرا از احوال راضي است و شکايت ندارد ولي شکل ظاهری او وی را سه سال خوردتر از هم سالان اش نشان ميدهد.
سوالات:
آيا هم چون وقايع در جامعه شما رخ ميدهد؟
کدام منابع از کار نجيب سود مي برد؟
چه تغيری در زندگي نجيب به وجود خواهد آمد.
برای حل اين موضوع چه پشنهاد داريد؟

قضيه:فايزه يک دختر 14 ساله است ، وی چهارمين طفل فاميلي 8 نفری است. پدر فايزه دهقان است و به مشکل ميتواند که نفقه فاميل 10 نفری اش را تهيه نمايد.
حاجي خداد داد 55 ساله ارباب قريه است . وی 3 ماه قبل خانم اش را هنگام ولادت پنجمين طفلش از دست داد ، وی از خانم اولش 6 طفل دارد و طفل کوچک وی 6 سال دارد.
حاجي فايزه را از پدرش خواتسگاری نموده و در بدل يک مقدار پول با وی عروسي نمود. بعد از يک سال فايزه اولين طفلش را به دنيا آورد وی در حاليکه 15 سال دارد مجبور است که از 6 طفل خانم ها قبلي حاجي که سنين مختلف دارند، و هم چنان طفل خودش که 3 ماه دارد مراقبت نمايد . اين حالت فايزه را خسته ساخته و بعضا منجر به جنگ و جنجال شده و فايزه مورد لت و کوب قرار ميگيرد . در اين اواخر مناقشات شديد بين فاميل ها صورت گرفته و فايزه به فاميل پدر اش مراجعه نموده و حاجي به فاميل فايزه اخطار ميدهد که وی فايزه را طلاق خواهد داد . فاميل فايزه از يک طرف از طلاق فايزه هراس دارند و از طرف ديگر اگر فايزه دوباره به خانه برود مورد لت و کوب قرار ميگيرد که اين مسايل آنها را به دو راهي قرار داده است.
سوالات:
آيا همچو وقايع در جامعه شما رخ ميدهد؟
به نطر شما کدام حقوق فايزه نقض گرديده و که ها مسوليت آنرا دارند؟
آيا کدام مرجع قانوني برای بررسي اين مشکلات وجود دارد؟
شما چه راه حلي را برای اين مشکل پشنهاد ميکنيد ؟
قضيه
حبيب يک پسر 14 ساله است که مدت 4 سال را در پرورشگاه سپری نموده است.
فعلا او را پرورشگاه تسليم فاميل ماما اش نموده است . در روز های اول فاميل ماما اش از او استقبال نموده و با او رويه خوب داشت.
بعد از گذشت چند روز خانم ماما با طفل بد رفتاری را شروع نموده با او رويه خراب مي نمايد. تمام کار های خانه را بدوش طفل انداخته ، حتي مانع مکتب رفتن طفل نيز شده و طفل را در بازار برای فروش خريطه های پلاستيک روان نموده ، و اطفال خود اش را به مکتب مي فرستيد.
سوالات:
اين رويه چه تاثير روی طفل مي گذارد؟
چه فرق بين زندگي پرورشگاه و زندگي فعلي طفل وجود دارد؟
کدام حقوق طفل نقض مي گردد.
چه راه حل را پيشنهاد مي کنند؟
ورقه ارزيابي تر يننگ CRC
کدام بخش تريننگ برای شما بسيار جالب بود؟
کدام فعاليت برای شما خوش آيند بود؟
کدام بخش بسيار قابل استفاده بود؟ چرا؟
کدام بخش برای تان وضاحت نداشت؟
برای بهبود تريننگ چه پشنهاد داريد؟
چيز جالب که از اين تريننگ آموخته و در محيط کار تان از آن استفاده خواهيد کرد کدام است؟
کدام نظر ديگر:



UN Convention on the right of Child

Convention on the Rights of the Child

Adopted and opened for signature, ratification and accession by

General Assembly resolution 44/25
of 20 November 1989

entry into force 2 September 1990, in accordance with article 49

Preamble
The States Parties to the present Convention,

Considering that, in accordance with the principles proclaimed in the Charter of the United Nations, recognition of the inherent dignity and of the equal and inalienable rights of all members of the human family is the foundation of freedom, justice and peace in the world,

Bearing in mind that the peoples of the United Nations have, in the Charter, reaffirmed their faith in fundamental human rights and in the dignity and worth of the human person, and have determined to promote social progress and better standards of life in larger freedom,

Recognizing that the United Nations has, in the Universal Declaration of Human Rights and in the International Covenants on Human Rights, proclaimed and agreed that everyone is entitled to all the rights and freedoms set forth therein, without distinction of any kind, such as race, colour, sex, language, religion, political or other opinion, national or social origin, property, birth or other status,

Recalling that, in the Universal Declaration of Human Rights, the United Nations has proclaimed that childhood is entitled to special care and assistance,

Convinced that the family, as the fundamental group of society and the natural environment for the growth and well-being of all its members and particularly children, should be afforded the necessary protection and assistance so that it can fully assume its responsibilities within the community,

Recognizing that the child, for the full and harmonious development of his or her personality, should grow up in a family environment, in an atmosphere of happiness, love and understanding,

Considering that the child should be fully prepared to live an individual life in society, and brought up in the spirit of the ideals proclaimed in the Charter of the United Nations, and in particular in the spirit of peace, dignity, tolerance, freedom, equality and solidarity,

Bearing in mind that the need to extend particular care to the child has been stated in the Geneva Declaration of the Rights of the Child of 1924 and in the Declaration of the Rights of the Child adopted by the General Assembly on 20 November 1959 and recognized in the Universal Declaration of Human Rights, in the International Covenant on Civil and Political Rights (in particular in articles 23 and 24), in the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights (in particular in article 10) and in the statutes and relevant instruments of specialized agencies and international organizations concerned with the welfare of children, '

Bearing in mind that, as indicated in the Declaration of the Rights of the Child, "the child, by reason of his physical and mental immaturity, needs special safeguards and care, including appropriate legal protection, before as well as after birth",

Recalling the provisions of the Declaration on Social and Legal Principles relating to the Protection and Welfare of Children, with Special Reference to Foster Placement and Adoption Nationally and Internationally; the United Nations Standard Minimum Rules for the Administration of Juvenile Justice (The Beijing Rules) ; and the Declaration on the Protection of Women and Children in Emergency and Armed Conflict,

Recognizing that, in all countries in the world, there are children living in exceptionally difficult conditions, and that such children need special consideration,

Taking due account of the importance of the traditions and cultural values of each people for the protection and harmonious development of the child,

Recognizing the importance of international co-operation for improving the living conditions of children in every country, in particular in the developing countries,

Have agreed as follows:

PART I

Article 1
For the purposes of the present Convention, a child means every human being below the age of eighteen years unless under the law applicable to the child, majority is attained earlier.

Article 2
1. States Parties shall respect and ensure the rights set forth in the present Convention to each child within their jurisdiction without discrimination of any kind, irrespective of the child's or his or her parent's or legal guardian's race, colour, sex, language, religion, political or other opinion, national, ethnic or social origin, property, disability, birth or other status.

2. States Parties shall take all appropriate measures to ensure that the child is protected against all forms of discrimination or punishment on the basis of the status, activities, expressed opinions, or beliefs of the child's parents, legal guardians, or family members.

Article 3
1. In all actions concerning children, whether undertaken by public or private social welfare institutions, courts of law, administrative authorities or legislative bodies, the best interests of the child shall be a primary consideration.

2. States Parties undertake to ensure the child such protection and care as is necessary for his or her well-being, taking into account the rights and duties of his or her parents, legal guardians, or other individuals legally responsible for him or her, and, to this end, shall take all appropriate legislative and administrative measures.

3. States Parties shall ensure that the institutions, services and facilities responsible for the care or protection of children shall conform with the standards established by competent authorities, particularly in the areas of safety, health, in the number and suitability of their staff, as well as competent supervision.

Article 4
States Parties shall undertake all appropriate legislative, administrative, and other measures for the implementation of the rights recognized in the present Convention. With regard to economic, social and cultural rights, States Parties shall undertake such measures to the maximum extent of their available resources and, where needed, within the framework of international co-operation.

Article 5
States Parties shall respect the responsibilities, rights and duties of parents or, where applicable, the members of the extended family or community as provided for by local custom, legal guardians or other persons legally responsible for the child, to provide, in a manner consistent with the evolving capacities of the child, appropriate direction and guidance in the exercise by the child of the rights recognized in the present Convention.

Article 6
1. States Parties recognize that every child has the inherent right to life.

2. States Parties shall ensure to the maximum extent possible the survival and development of the child.

Article 7
1. The child shall be registered immediately after birth and shall have the right from birth to a name, the right to acquire a nationality and. as far as possible, the right to know and be cared for by his or her parents.

2. States Parties shall ensure the implementation of these rights in accordance with their national law and their obligations under the relevant international instruments in this field, in particular where the child would otherwise be stateless.

Article 8
1. States Parties undertake to respect the right of the child to preserve his or her identity, including nationality, name and family relations as recognized by law without unlawful interference.

2. Where a child is illegally deprived of some or all of the elements of his or her identity, States Parties shall provide appropriate assistance and protection, with a view to re-establishing speedily his or her identity.

Article 9
1. States Parties shall ensure that a child shall not be separated from his or her parents against their will, except when competent authorities subject to judicial review determine, in accordance with applicable law and procedures, that such separation is necessary for the best interests of the child. Such determination may be necessary in a particular case such as one involving abuse or neglect of the child by the parents, or one where the parents are living separately and a decision must be made as to the child's place of residence.

2. In any proceedings pursuant to paragraph 1 of the present article, all interested parties shall be given an opportunity to participate in the proceedings and make their views known.

3. States Parties shall respect the right of the child who is separated from one or both parents to maintain personal relations and direct contact with both parents on a regular basis, except if it is contrary to the child's best interests. 4. Where such separation results from any action initiated by a State Party, such as the detention, imprisonment, exile, deportation or death (including death arising from any cause while the person is in the custody of the State) of one or both parents or of the child, that State Party shall, upon request, provide the parents, the child or, if appropriate, another member of the family with the essential information concerning the whereabouts of the absent member(s) of the family unless the provision of the information would be detrimental to the well-being of the child. States Parties shall further ensure that the submission of such a request shall of itself entail no adverse consequences for the person(s) concerned.

Article 10
1. In accordance with the obligation of States Parties under article 9, paragraph 1, applications by a child or his or her parents to enter or leave a State Party for the purpose of family reunification shall be dealt with by States Parties in a positive, humane and expeditious manner. States Parties shall further ensure that the submission of such a request shall entail no adverse consequences for the applicants and for the members of their family.

2. A child whose parents reside in different States shall have the right to maintain on a regular basis, save in exceptional circumstances personal relations and direct contacts with both parents. Towards that end and in accordance with the obligation of States Parties under article 9, paragraph 1, States Parties shall respect the right of the child and his or her parents to leave any country, including their own, and to enter their own country. The right to leave any country shall be subject only to such restrictions as are prescribed by law and which are necessary to protect the national security, public order (ordre public), public health or morals or the rights and freedoms of others and are consistent with the other rights recognized in the present Convention.

Article 11
1. States Parties shall take measures to combat the illicit transfer and non-return of children abroad.

2. To this end, States Parties shall promote the conclusion of bilateral or multilateral agreements or accession to existing agreements.

Article 12
1. States Parties shall assure to the child who is capable of forming his or her own views the right to express those views freely in all matters affecting the child, the views of the child being given due weight in accordance with the age and maturity of the child.

2. For this purpose, the child shall in particular be provided the opportunity to be heard in any judicial and administrative proceedings affecting the child, either directly, or through a representative or an appropriate body, in a manner consistent with the procedural rules of national law.

Article 13
1. The child shall have the right to freedom of expression; this right shall include freedom to seek, receive and impart information and ideas of all kinds, regardless of frontiers, either orally, in writing or in print, in the form of art, or through any other media of the child's choice.

2. The exercise of this right may be subject to certain restrictions, but these shall only be such as are provided by law and are necessary:
(a) For respect of the rights or reputations of others; or

(b) For the protection of national security or of public order (ordre public), or of public health or morals.

Article 14
1. States Parties shall respect the right of the child to freedom of thought, conscience and religion.

2. States Parties shall respect the rights and duties of the parents and, when applicable, legal guardians, to provide direction to the child in the exercise of his or her right in a manner consistent with the evolving capacities of the child.

3. Freedom to manifest one's religion or beliefs may be subject only to such limitations as are prescribed by law and are necessary to protect public safety, order, health or morals, or the fundamental rights and freedoms of others.

Article 15
1. States Parties recognize the rights of the child to freedom of association and to freedom of peaceful assembly.

2. No restrictions may be placed on the exercise of these rights other than those imposed in conformity with the law and which are necessary in a democratic society in the interests of national security or public safety, public order (ordre public), the protection of public health or morals or the protection of the rights and freedoms of others.

Article 16
1. No child shall be subjected to arbitrary or unlawful interference with his or her privacy, family, home or correspondence, nor to unlawful attacks on his or her honour and reputation.

2. The child has the right to the protection of the law against such interference or attacks.

Article 17
States Parties recognize the important function performed by the mass media and shall ensure that the child has access to information and material from a diversity of national and international sources, especially those aimed at the promotion of his or her social, spiritual and moral well-being and physical and mental health. To this end, States Parties shall:

(a) Encourage the mass media to disseminate information and material of social and cultural benefit to the child and in accordance with the spirit of article 29;

(b) Encourage international co-operation in the production, exchange and dissemination of such information and material from a diversity of cultural, national and international sources;

(c) Encourage the production and dissemination of children's books;

(d) Encourage the mass media to have particular regard to the linguistic needs of the child who belongs to a minority group or who is indigenous;

(e) Encourage the development of appropriate guidelines for the protection of the child from information and material injurious to his or her well-being, bearing in mind the provisions of articles 13 and 18.

Article 18
1. States Parties shall use their best efforts to ensure recognition of the principle that both parents have common responsibilities for the upbringing and development of the child. Parents or, as the case may be, legal guardians, have the primary responsibility for the upbringing and development of the child. The best interests of the child will be their basic concern.

2. For the purpose of guaranteeing and promoting the rights set forth in the present Convention, States Parties shall render appropriate assistance to parents and legal guardians in the performance of their child-rearing responsibilities and shall ensure the development of institutions, facilities and services for the care of children.

3. States Parties shall take all appropriate measures to ensure that children of working parents have the right to benefit from child-care services and facilities for which they are eligible.

Article 19
1. States Parties shall take all appropriate legislative, administrative, social and educational measures to protect the child from all forms of physical or mental violence, injury or abuse, neglect or negligent treatment, maltreatment or exploitation, including sexual abuse, while in the care of parent(s), legal guardian(s) or any other person who has the care of the child.

2. Such protective measures should, as appropriate, include effective procedures for the establishment of social programmes to provide necessary support for the child and for those who have the care of the child, as well as for other forms of prevention and for identification, reporting, referral, investigation, treatment and follow-up of instances of child maltreatment described heretofore, and, as appropriate, for judicial involvement.

Article 20
1. A child temporarily or permanently deprived of his or her family environment, or in whose own best interests cannot be allowed to remain in that environment, shall be entitled to special protection and assistance provided by the State.

2. States Parties shall in accordance with their national laws ensure alternative care for such a child.

3. Such care could include, inter alia, foster placement, kafalah of Islamic law, adoption or if necessary placement in suitable institutions for the care of children. When considering solutions, due regard shall be paid to the desirability of continuity in a child's upbringing and to the child's ethnic, religious, cultural and linguistic background.

Article 21
States Parties that recognize and/or permit the system of adoption shall ensure that the best interests of the child shall be the paramount consideration and they shall:

(a) Ensure that the adoption of a child is authorized only by competent authorities who determine, in accordance with applicable law and procedures and on the basis of all pertinent and reliable information, that the adoption is permissible in view of the child's status concerning parents, relatives and legal guardians and that, if required, the persons concerned have given their informed consent to the adoption on the basis of such counselling as may be necessary;

(b) Recognize that inter-country adoption may be considered as an alternative means of child's care, if the child cannot be placed in a foster or an adoptive family or cannot in any suitable manner be cared for in the child's country of origin; (c) Ensure that the child concerned by inter-country adoption enjoys safeguards and standards equivalent to those existing in the case of national adoption;

(d) Take all appropriate measures to ensure that, in inter-country adoption, the placement does not result in improper financial gain for those involved in it;

(e) Promote, where appropriate, the objectives of the present article by concluding bilateral or multilateral arrangements or agreements, and endeavour, within this framework, to ensure that the placement of the child in another country is carried out by competent authorities or organs.

Article 22
1. States Parties shall take appropriate measures to ensure that a child who is seeking refugee status or who is considered a refugee in accordance with applicable international or domestic law and procedures shall, whether unaccompanied or accompanied by his or her parents or by any other person, receive appropriate protection and humanitarian assistance in the enjoyment of applicable rights set forth in the present Convention and in other international human rights or humanitarian instruments to which the said States are Parties.

2. For this purpose, States Parties shall provide, as they consider appropriate, co-operation in any efforts by the United Nations and other competent intergovernmental organizations or non-governmental organizations co-operating with the United Nations to protect and assist such a child and to trace the parents or other members of the family of any refugee child in order to obtain information necessary for reunification with his or her family. In cases where no parents or other members of the family can be found, the child shall be accorded the same protection as any other child permanently or temporarily deprived of his or her family environment for any reason , as set forth in the present Convention.

Article 23
1. States Parties recognize that a mentally or physically disabled child should enjoy a full and decent life, in conditions which ensure dignity, promote self-reliance and facilitate the child's active participation in the community.

2. States Parties recognize the right of the disabled child to special care and shall encourage and ensure the extension, subject to available resources, to the eligible child and those responsible for his or her care, of assistance for which application is made and which is appropriate to the child's condition and to the circumstances of the parents or others caring for the child. 3. Recognizing the special needs of a disabled child, assistance extended in accordance with paragraph 2 of the present article shall be provided free of charge, whenever possible, taking into account the financial resources of the parents or others caring for the child, and shall be designed to ensure that the disabled child has effective access to and receives education, training, health care services, rehabilitation services, preparation for employment and recreation opportunities in a manner conducive to the child's achieving the fullest possible social integration and individual development, including his or her cultural and spiritual development

4. States Parties shall promote, in the spirit of international cooperation, the exchange of appropriate information in the field of preventive health care and of medical, psychological and functional treatment of disabled children, including dissemination of and access to information concerning methods of rehabilitation, education and vocational services, with the aim of enabling States Parties to improve their capabilities and skills and to widen their experience in these areas. In this regard, particular account shall be taken of the needs of developing countries.

Article 24
1. States Parties recognize the right of the child to the enjoyment of the highest attainable standard of health and to facilities for the treatment of illness and rehabilitation of health. States Parties shall strive to ensure that no child is deprived of his or her right of access to such health care services.

2. States Parties shall pursue full implementation of this right and, in particular, shall take appropriate measures:

(a) To diminish infant and child mortality;

(b) To ensure the provision of necessary medical assistance and health care to all children with emphasis on the development of primary health care;

(c) To combat disease and malnutrition, including within the framework of primary health care, through, inter alia, the application of readily available technology and through the provision of adequate nutritious foods and clean drinking-water, taking into consideration the dangers and risks of environmental pollution;

(d) To ensure appropriate pre-natal and post-natal health care for mothers;

(e) To ensure that all segments of society, in particular parents and children, are informed, have access to education and are supported in the use of basic knowledge of child health and nutrition, the advantages of breastfeeding, hygiene and environmental sanitation and the prevention of accidents;

(f) To develop preventive health care, guidance for parents and family planning education and services.

3. States Parties shall take all effective and appropriate measures with a view to abolishing traditional practices prejudicial to the health of children.

4. States Parties undertake to promote and encourage international co-operation with a view to achieving progressively the full realization of the right recognized in the present article. In this regard, particular account shall be taken of the needs of developing countries.

Article 25
States Parties recognize the right of a child who has been placed by the competent authorities for the purposes of care, protection or treatment of his or her physical or mental health, to a periodic review of the treatment provided to the child and all other circumstances relevant to his or her placement.

Article 26
1. States Parties shall recognize for every child the right to benefit from social security, including social insurance, and shall take the necessary measures to achieve the full realization of this right in accordance with their national law.

2. The benefits should, where appropriate, be granted, taking into account the resources and the circumstances of the child and persons having responsibility for the maintenance of the child, as well as any other consideration relevant to an application for benefits made by or on behalf of the child.

Article 27
1. States Parties recognize the right of every child to a standard of living adequate for the child's physical, mental, spiritual, moral and social development.

2. The parent(s) or others responsible for the child have the primary responsibility to secure, within their abilities and financial capacities, the conditions of living necessary for the child's development.

3. States Parties, in accordance with national conditions and within their means, shall take appropriate measures to assist parents and others responsible for the child to implement this right and shall in case of need provide material assistance and support programmes, particularly with regard to nutrition, clothing and housing.

4. States Parties shall take all appropriate measures to secure the recovery of maintenance for the child from the parents or other persons having financial responsibility for the child, both within the State Party and from abroad. In particular, where the person having financial responsibility for the child lives in a State different from that of the child, States Parties shall promote the accession to international agreements or the conclusion of such agreements, as well as the making of other appropriate arrangements.

Article 28
1. States Parties recognize the right of the child to education, and with a view to achieving this right progressively and on the basis of equal opportunity, they shall, in particular:

(a) Make primary education compulsory and available free to all;

(b) Encourage the development of different forms of secondary education, including general and vocational education, make them available and accessible to every child, and take appropriate measures such as the introduction of free education and offering financial assistance in case of need;

(c) Make higher education accessible to all on the basis of capacity by every appropriate means;

(d) Make educational and vocational information and guidance available and accessible to all children;

(e) Take measures to encourage regular attendance at schools and the reduction of drop-out rates.

2. States Parties shall take all appropriate measures to ensure that school discipline is administered in a manner consistent with the child's human dignity and in conformity with the present Convention.

3. States Parties shall promote and encourage international cooperation in matters relating to education, in particular with a view to contributing to the elimination of ignorance and illiteracy throughout the world and facilitating access to scientific and technical knowledge and modern teaching methods. In this regard, particular account shall be taken of the needs of developing countries.

Article 29
1. States Parties agree that the education of the child shall be directed to:

(a) The development of the child's personality, talents and mental and physical abilities to their fullest potential;

(b) The development of respect for human rights and fundamental freedoms, and for the principles enshrined in the Charter of the United Nations;

(c) The development of respect for the child's parents, his or her own cultural identity, language and values, for the national values of the country in which the child is living, the country from which he or she may originate, and for civilizations different from his or her own;

(d) The preparation of the child for responsible life in a free society, in the spirit of understanding, peace, tolerance, equality of sexes, and friendship among all peoples, ethnic, national and religious groups and persons of indigenous origin;

(e) The development of respect for the natural environment.

2. No part of the present article or article 28 shall be construed so as to interfere with the liberty of individuals and bodies to establish and direct educational institutions, subject always to the observance of the principle set forth in paragraph 1 of the present article and to the requirements that the education given in such institutions shall conform to such minimum standards as may be laid down by the State.

Article 30
In those States in which ethnic, religious or linguistic minorities or persons of indigenous origin exist, a child belonging to such a minority or who is indigenous shall not be denied the right, in community with other members of his or her group, to enjoy his or her own culture, to profess and practise his or her own religion, or to use his or her own language.

Article 31
1. States Parties recognize the right of the child to rest and leisure, to engage in play and recreational activities appropriate to the age of the child and to participate freely in cultural life and the arts.

2. States Parties shall respect and promote the right of the child to participate fully in cultural and artistic life and shall encourage the provision of appropriate and equal opportunities for cultural, artistic, recreational and leisure activity.

Article 32
1. States Parties recognize the right of the child to be protected from economic exploitation and from performing any work that is likely to be hazardous or to interfere with the child's education, or to be harmful to the child's health or physical, mental, spiritual, moral or social development.

2. States Parties shall take legislative, administrative, social and educational measures to ensure the implementation of the present article. To this end, and having regard to the relevant provisions of other international instruments, States Parties shall in particular: (a) Provide for a minimum age or minimum ages for admission to employment;

(b) Provide for appropriate regulation of the hours and conditions of employment;

(c) Provide for appropriate penalties or other sanctions to ensure the effective enforcement of the present article.

Article 33
States Parties shall take all appropriate measures, including legislative, administrative, social and educational measures, to protect children from the illicit use of narcotic drugs and psychotropic substances as defined in the relevant international treaties, and to prevent the use of children in the illicit production and trafficking of such substances.

Article 34
States Parties undertake to protect the child from all forms of sexual exploitation and sexual abuse. For these purposes, States Parties shall in particular take all appropriate national, bilateral and multilateral measures to prevent:

(a) The inducement or coercion of a child to engage in any unlawful sexual activity;

(b) The exploitative use of children in prostitution or other unlawful sexual practices;

(c) The exploitative use of children in pornographic performances and materials.

Article 35
States Parties shall take all appropriate national, bilateral and multilateral measures to prevent the abduction of, the sale of or traffic in children for any purpose or in any form.

Article 36
States Parties shall protect the child against all other forms of exploitation prejudicial to any aspects of the child's welfare.

Article 37
States Parties shall ensure that:

(a) No child shall be subjected to torture or other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment. Neither capital punishment nor life imprisonment without possibility of release shall be imposed for offences committed by persons below eighteen years of age;

(b) No child shall be deprived of his or her liberty unlawfully or arbitrarily. The arrest, detention or imprisonment of a child shall be in conformity with the law and shall be used only as a measure of last resort and for the shortest appropriate period of time;

(c) Every child deprived of liberty shall be treated with humanity and respect for the inherent dignity of the human person, and in a manner which takes into account the needs of persons of his or her age. In particular, every child deprived of liberty shall be separated from adults unless it is considered in the child's best interest not to do so and shall have the right to maintain contact with his or her family through correspondence and visits, save in exceptional circumstances;

(d) Every child deprived of his or her liberty shall have the right to prompt access to legal and other appropriate assistance, as well as the right to challenge the legality of the deprivation of his or her liberty before a court or other competent, independent and impartial authority, and to a prompt decision on any such action.

Article 38
1. States Parties undertake to respect and to ensure respect for rules of international humanitarian law applicable to them in armed conflicts which are relevant to the child.

2. States Parties shall take all feasible measures to ensure that persons who have not attained the age of fifteen years do not take a direct part in hostilities.

3. States Parties shall refrain from recruiting any person who has not attained the age of fifteen years into their armed forces. In recruiting among those persons who have attained the age of fifteen years but who have not attained the age of eighteen years, States Parties shall endeavour to give priority to those who are oldest.

4. In accordance with their obligations under international humanitarian law to protect the civilian population in armed conflicts, States Parties shall take all feasible measures to ensure protection and care of children who are affected by an armed conflict.

Article 39
States Parties shall take all appropriate measures to promote physical and psychological recovery and social reintegration of a child victim of: any form of neglect, exploitation, or abuse; torture or any other form of cruel, inhuman or degrading treatment or punishment; or armed conflicts. Such recovery and reintegration shall take place in an environment which fosters the health, self-respect and dignity of the child.

Article 40
1. States Parties recognize the right of every child alleged as, accused of, or recognized as having infringed the penal law to be treated in a manner consistent with the promotion of the child's sense of dignity and worth, which reinforces the child's respect for the human rights and fundamental freedoms of others and which takes into account the child's age and the desirability of promoting the child's reintegration and the child's assuming a constructive role in society.

2. To this end, and having regard to the relevant provisions of international instruments, States Parties shall, in particular, ensure that:

(a) No child shall be alleged as, be accused of, or recognized as having infringed the penal law by reason of acts or omissions that were not prohibited by national or international law at the time they were committed;

(b) Every child alleged as or accused of having infringed the penal law has at least the following guarantees:

(i) To be presumed innocent until proven guilty according to law;

(ii) To be informed promptly and directly of the charges against him or her, and, if appropriate, through his or her parents or legal guardians, and to have legal or other appropriate assistance in the preparation and presentation of his or her defence;

(iii) To have the matter determined without delay by a competent, independent and impartial authority or judicial body in a fair hearing according to law, in the presence of legal or other appropriate assistance and, unless it is considered not to be in the best interest of the child, in particular, taking into account his or her age or situation, his or her parents or legal guardians;

(iv) Not to be compelled to give testimony or to confess guilt; to examine or have examined adverse witnesses and to obtain the participation and examination of witnesses on his or her behalf under conditions of equality;

(v) If considered to have infringed the penal law, to have this decision and any measures imposed in consequence thereof reviewed by a higher competent, independent and impartial authority or judicial body according to law;

(vi) To have the free assistance of an interpreter if the child cannot understand or speak the language used;

(vii) To have his or her privacy fully respected at all stages of the proceedings. 3. States Parties shall seek to promote the establishment of laws, procedures, authorities and institutions specifically applicable to children alleged as, accused of, or recognized as having infringed the penal law, and, in particular:

(a) The establishment of a minimum age below which children shall be presumed not to have the capacity to infringe the penal law;

(b) Whenever appropriate and desirable, measures for dealing with such children without resorting to judicial proceedings, providing that human rights and legal safeguards are fully respected.

4. A variety of dispositions, such as care, guidance and supervision orders; counselling; probation; foster care; education and vocational training programmes and other alternatives to institutional care shall be available to ensure that children are dealt with in a manner appropriate to their well-being and proportionate both to their circumstances and the offence.

Article 41
Nothing in the present Convention shall affect any provisions which are more conducive to the realization of the rights of the child and which may be contained in:

(a) The law of a State party; or

(b) International law in force for that State.

PART II

Article 42
States Parties undertake to make the principles and provisions of the Convention widely known, by appropriate and active means, to adults and children alike.

Article 43
1. For the purpose of examining the progress made by States Parties in achieving the realization of the obligations undertaken in the present Convention, there shall be established a Committee on the Rights of the Child, which shall carry out the functions hereinafter provided.

2. The Committee shall consist of ten experts of high moral standing and recognized competence in the field covered by this Convention. The members of the Committee shall be elected by States Parties from among their nationals and shall serve in their personal capacity, consideration being given to equitable geographical distribution, as well as to the principal legal systems. (amendment)

3. The members of the Committee shall be elected by secret ballot from a list of persons nominated by States Parties. Each State Party may nominate one person from among its own nationals.

4. The initial election to the Committee shall be held no later than six months after the date of the entry into force of the present Convention and thereafter every second year. At least four months before the date of each election, the Secretary-General of the United Nations shall address a letter to States Parties inviting them to submit their nominations within two months. The Secretary-General shall subsequently prepare a list in alphabetical order of all persons thus nominated, indicating States Parties which have nominated them, and shall submit it to the States Parties to the present Convention.

5. The elections shall be held at meetings of States Parties convened by the Secretary-General at United Nations Headquarters. At those meetings, for which two thirds of States Parties shall constitute a quorum, the persons elected to the Committee shall be those who obtain the largest number of votes and an absolute majority of the votes of the representatives of States Parties present and voting.

6. The members of the Committee shall be elected for a term of four years. They shall be eligible for re-election if renominated. The term of five of the members elected at the first election shall expire at the end of two years; immediately after the first election, the names of these five members shall be chosen by lot by the Chairman of the meeting.

7. If a member of the Committee dies or resigns or declares that for any other cause he or she can no longer perform the duties of the Committee, the State Party which nominated the member shall appoint another expert from among its nationals to serve for the remainder of the term, subject to the approval of the Committee.

8. The Committee shall establish its own rules of procedure.

9. The Committee shall elect its officers for a period of two years.

10. The meetings of the Committee shall normally be held at United Nations Headquarters or at any other convenient place as determined by the Committee. The Committee shall normally meet annually. The duration of the meetings of the Committee shall be determined, and reviewed, if necessary, by a meeting of the States Parties to the present Convention, subject to the approval of the General Assembly.

11. The Secretary-General of the United Nations shall provide the necessary staff and facilities for the effective performance of the functions of the Committee under the present Convention.

12. With the approval of the General Assembly, the members of the Committee established under the present Convention shall receive emoluments from United Nations resources on such terms and conditions as the Assembly may decide.

Article 44
1. States Parties undertake to submit to the Committee, through the Secretary-General of the United Nations, reports on the measures they have adopted which give effect to the rights recognized herein and on the progress made on the enjoyment of those rights:

(a) Within two years of the entry into force of the Convention for the State Party concerned;

(b) Thereafter every five years.

2. Reports made under the present article shall indicate factors and difficulties, if any, affecting the degree of fulfilment of the obligations under the present Convention. Reports shall also contain sufficient information to provide the Committee with a comprehensive understanding of the implementation of the Convention in the country concerned.

3. A State Party which has submitted a comprehensive initial report to the Committee need not, in its subsequent reports submitted in accordance with paragraph 1 (b) of the present article, repeat basic information previously provided.

4. The Committee may request from States Parties further information relevant to the implementation of the Convention.

5. The Committee shall submit to the General Assembly, through the Economic and Social Council, every two years, reports on its activities.

6. States Parties shall make their reports widely available to the public in their own countries.

Article 45
In order to foster the effective implementation of the Convention and to encourage international co-operation in the field covered by the Convention:

(a) The specialized agencies, the United Nations Children's Fund, and other United Nations organs shall be entitled to be represented at the consideration of the implementation of such provisions of the present Convention as fall within the scope of their mandate. The Committee may invite the specialized agencies, the United Nations Children's Fund and other competent bodies as it may consider appropriate to provide expert advice on the implementation of the Convention in areas falling within the scope of their respective mandates. The Committee may invite the specialized agencies, the United Nations Children's Fund, and other United Nations organs to submit reports on the implementation of the Convention in areas falling within the scope of their activities;

(b) The Committee shall transmit, as it may consider appropriate, to the specialized agencies, the United Nations Children's Fund and other competent bodies, any reports from States Parties that contain a request, or indicate a need, for technical advice or assistance, along with the Committee's observations and suggestions, if any, on these requests or indications;

(c) The Committee may recommend to the General Assembly to request the Secretary-General to undertake on its behalf studies on specific issues relating to the rights of the child;

(d) The Committee may make suggestions and general recommendations based on information received pursuant to articles 44 and 45 of the present Convention. Such suggestions and general recommendations shall be transmitted to any State Party concerned and reported to the General Assembly, together with comments, if any, from States Parties.

PART III

Article 46
The present Convention shall be open for signature by all States.

Article 47
The present Convention is subject to ratification. Instruments of ratification shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations.

Article 48
The present Convention shall remain open for accession by any State. The instruments of accession shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations.

Article 49
1. The present Convention shall enter into force on the thirtieth day following the date of deposit with the Secretary-General of the United Nations of the twentieth instrument of ratification or accession.

2. For each State ratifying or acceding to the Convention after the deposit of the twentieth instrument of ratification or accession, the Convention shall enter into force on the thirtieth day after the deposit by such State of its instrument of ratification or accession.

Article 50
1. Any State Party may propose an amendment and file it with the Secretary-General of the United Nations. The Secretary-General shall thereupon communicate the proposed amendment to States Parties, with a request that they indicate whether they favour a conference of States Parties for the purpose of considering and voting upon the proposals. In the event that, within four months from the date of such communication, at least one third of the States Parties favour such a conference, the Secretary-General shall convene the conference under the auspices of the United Nations. Any amendment adopted by a majority of States Parties present and voting at the conference shall be submitted to the General Assembly for approval.

2. An amendment adopted in accordance with paragraph 1 of the present article shall enter into force when it has been approved by the General Assembly of the United Nations and accepted by a two-thirds majority of States Parties.

3. When an amendment enters into force, it shall be binding on those States Parties which have accepted it, other States Parties still being bound by the provisions of the present Convention and any earlier amendments which they have accepted.

Article 51
1. The Secretary-General of the United Nations shall receive and circulate to all States the text of reservations made by States at the time of ratification or accession.

2. A reservation incompatible with the object and purpose of the present Convention shall not be permitted.

3. Reservations may be withdrawn at any time by notification to that effect addressed to the Secretary-General of the United Nations, who shall then inform all States. Such notification shall take effect on the date on which it is received by the Secretary-General

Article 52
A State Party may denounce the present Convention by written notification to the Secretary-General of the United Nations. Denunciation becomes effective one year after the date of receipt of the notification by the Secretary-General.

Article 53
The Secretary-General of the United Nations is designated as the depositary of the present Convention.

Article 54
The original of the present Convention, of which the Arabic, Chinese, English, French, Russian and Spanish texts are equally authentic, shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations.

IN WITNESS THEREOF the undersigned plenipotentiaries, being duly authorized thereto by their respective governments, have signed the present Convention